Człowiek - orkiestra. Człowiek - akademia. Wybitny animator, twórca i propagator kultury, pedagog, wychowawca młodzieży, zaangażowany w życie miasta samorządowiec i społecznik. Piotr Adler zginął w tragicznym wypadku samochodowym. Miał 62 lata. Pozostawił pogrążoną w żałobie rodzinę, przyjaciół i wielu ludzi, dla których już zawsze będzie Panem Hilarym.

Trudno wyliczyć wszystkie pola aktywności i wszystke role, jakie odegrał w swoim życiu i w życiu Wyszkowa. Wyszkowianie pamiętają Piotra Adlera jako wspaniałego dyrektora Ośrodka Kultury Filmowej "Kino Stare". Pokolenie dzisiejszych 40-50-latków wychowało się na Młodzieżowej Akademii Filmowej i warsztatach teatralnych, które prowadził. Był także harcerzem z krwi i kości. Zawodowo współtworzył pierwsze w mieście tygodniki lokalne - "Wyszkowiak" i "Nowy Wyszkowiak". Przez wiele lat był ich współwydawcą i redaktorem. Angażował się w życie polityczne i samorządowe. W 2006 roku roku objął stanowisko zastępcy burmistrza Wyszkowa. Pracował w administracji państwowej i prywatnej.

Jednak to kultura była sensem Jego życia i do niej wrócił w ostatnich latach aktywności zawodowej. Powołał do życia Akademię Umiejętności Pan Hilary - coś, czego w naszym mieście jeszcze nie było. Jak mawiał, to placówka rozwoju artystycznego, kulturalnego, a także osobowościowego, skierowana głównie do ludzi dorosłych. Ale młodzież i dzieci także znalazły swoje miejsce w Akademii, bo Piotr Adler wiedział, że widza - czy to kinowego, czy teatralnego - trzeba wychować, uwrażliwiać. Dlatego swoją ofertę kierował też do dzieci, aby od najmłodszych lat zaszczepić w nich miłość do sztuki i kultury, jaką On sam żywił. 

Stworzył Młodzieżową Akademię Teatralnę Pan Hilary, zorganizował setki spektakli teatralnych, koncertów, wystaw, konkursów, plenerów fotograficznych, warsztatów, zajęć rozwijających, turniejów szachowych. Powołał do życia chór. Jego ukochanym "dzieckiem" był Teatr Niezbędny - niby amatorski, ale każdą sztuką zaprzeczający temu swoim poziomem i wrażliwością. Bo taki był Jego twórca, taki właśnie był Piotr Adler. Profesjonalista i perfekcjonista w każdym calu... Przez dekady tworzył przestrzeń, w której sztuka i człowiek mogły spotykać się z szacunkiem, pasją i głębokim zrozumieniem. Dzięki Niemu wiele spraw miało sens, wiele osób odnalazło swoje miejsce, wiele wydarzeń, słów, dźwięków, emocji mogło zaistnieć, bo On w nie wierzył i je wspierał. W wielu ludziach obudził skrywane talenty. We wszystkich widział przede wszystkim możliwości i potencjał. 

Miał rzeszę wiernych przyjaciół i oddanych widzów. Mądry, cierpliwy, zawsze gotowy do rozmowy i wsparcia. Nie potrzebował wielkich słów, by budować wielkie rzeczy - bo przemawiał czynem, pasją i spokojną siłą przekonywania. Dokonywał rzeczy niemożliwych, które tylko tacy jak On pasjonaci mogli wymyślić i zrealizować. To On sprowadził do Wyszkowa największych polskich pianistów, aby po raz pierwszy w historii mogli spotkać się na jedynym w swoim rodzaju wydarzeniu upamiętanijącym Vacka Kisielewskiego - Vacek Festival. Był człowiekiem wielkiej klasy, ogromnej wiedzy i serca. Pełen szacunku do ludzi, serdeczny, z wyjątkowym poczuciem humoru i dystansem do siebie i świata. Na scenie teatralnej - kreator wspaniałych ról, na scenie życia - wspaniały mąż, ojciec, dziadek, przyjaciel i kolega. Po prostu Wyjątkowy Człowiek. 

Dziś tak trudno pogodzić się, że to już ostatni akt... Wyszków bez Niego będzie już innym miastem. Uboższym o Jego obecność, ale bogatszym o wszystko, co po sobie zostawił - w ludziach, w pamięci, w tym, co zbudował z pasji i przekonania, że kultura jest ważna i potrzebna. 

Piotrze, spoczywaj w pokoju! 

Nasza redakcja miała ogromną przyjemność współpracować z AU Pan Hilary i Piotrem Adlerem od początku istnienia Akademii, którą współtworzył z Rodziną i Przyjaciółmi. Dziś łączymy się z Nimi w bólu i przekazujemy najszczersze wyrazy współczucia.

Elwira Czechowska