Samorządowcy, radni oraz goście uroczyście pożegnali na ostatniej sesji Elżbietę Kobylińską - wieloletnią kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Brańszczyku. Zakończenie jej pracy zawodowej po 45 latach stało się momentem pełnym wzruszeń, podsumowań i serdecznych podziękowań za lata oddanej służby na rzecz mieszkańców.

Ponad cztery dekady w służbie drugiemu człowiekowi

Elżbieta Kobylińska przez 43 lata była związana z obszarem pomocy społecznej. Swoją drogę zawodową rozpoczęła 17 października 1983 roku jako inspektor służb społecznych w ZOZ w Wyszkowie. Od 1 kwietnia 1990 roku kierowała pomocą społeczną w gminie Brańszczyk, obejmując stanowisko kierownika GOPS.

Przez ponad trzy dekady stała na czele jednostki, która dla wielu mieszkańców była pierwszym i najważniejszym miejscem wsparcia w trudnych momentach życia. To właśnie tam osoby znajdujące się w kryzysie mogły liczyć na pomoc, zrozumienie i konkretne działania.

Słowa uznania i podziękowania

Podczas sesji nie zabrakło ciepłych słów i wyrazów wdzięczności. W imieniu samorządu podziękowania złożyli: wójt Wiesław Przybylski, sekretarz gminy Beata Wójcik, skarbnik Marzena Kulesza oraz przewodniczący Rady Gminy Andrzej Skłucki wraz z radnymi. Do życzeń dołączyli także sołtysi oraz delegacja Szkoły Podstawowej im. Papieża Jana Pawła II w Białymbłocie z dyrektor Barbarą Sową na czele.

Wójt, odczytując okolicznościowe podziękowanie, podkreślił konsekwencję, profesjonalizm i wierność misji pomocy drugiemu człowiekowi, które przez lata towarzyszyły pracy Pani Kierownik. Dziękowano jej za serce wkładane w codzienne obowiązki, za gotowość do działania w najtrudniejszych sytuacjach oraz za budowanie systemu wsparcia opartego na empatii i odpowiedzialności.

[FOTORELACJANOWA]26966[/FOTORELACJANOWA]

Symboliczne zakończenie ważnego etapu

W dowód uznania Elżbieta Kobylińska otrzymała pamiątkowy ryngraf oraz kwiaty. Uroczystość była nie tylko formalnym zakończeniem wieloletniej pracy, ale także symbolicznym wyrazem szacunku dla osoby, która dla wielu mieszkańców była nie tylko urzędnikiem, lecz przede wszystkim życzliwym i uważnym człowiekiem. Jej odejście na emeryturę zamyka ważny rozdział w historii lokalnej pomocy społecznej, pozostawiając po sobie trwały ślad w życiu gminnej wspólnoty.