9-miesięczna Marysia Żmuda (na zdj. z tatą), która cierpi na siatkówczaka - złośliwy nowotwór obydwu gałek ocznych, rozpoczęła leczenie w klinice w Stanach Zjednoczonych. To właśnie na ten cel wyszkowianie i nie tylko w niespełna dwa tygodnie uzbierali ponad 1,4 mln zł.

3 stycznia Marysia z rodzicami przyleciała do Nowego Jorku, gdzie czekał na nich dr Abramson. Potwierdził on, że na 95% uda się uratować prawe oczko dziewczynki. W lewym oczku nie było potrzeby wykonywania żadnych zabiegów, gdyż guz poddany krioterapii jest nieaktywny.

- Jednak dr Abramson powiedział, że musimy być bardzo czujni i często kontrolować to oczko, gdyż mogą w nim pojawić się nowe guzy - mówią rodzice Marysi.

Dr Abramson stwierdził, że daje Marysi ponad 99% szans na przeżycie. To dla nich najlepsza wiadomość, na którą czekali z niecierpliwością. Po dwóch dniach intensywnych badań, dr Abramson wyznaczył dla Marysi plan leczenia. Zaplanował trzy chemie dotętnicze w odstępach około czterotygodniowych. Chemie dotętnicze polegają na podaniu chemii składającej się z trzech różnych leków bezpośrednio do tętnicy w oku. Jest to leczenie celowane, o wysokiej skuteczności.

- Jak powiedział nam dr Abramson, chemia ogólna nigdy całkowicie nie wyleczy siatkówczaka, będzie jedynie zmniejszać guzy, natomiast bardzo osłabi tak mały i dopiero rozwijający się organizm. Nie mówiąc o skutkach ubocznych oraz możliwym wywołaniu kolejnych nowotworów. Dlatego dr Abramson już od dawna nie stosuje chemii ogólnej w leczeniu siatkówczaka. Jedyną opcją, żeby całkowicie wyleczyć tego raka jest chemia dotętnicza - mówia rodzice Marysi.

Wczoraj (14 stycznia) Marysi została podana pierwsza dawka chemii dotętniczej. 

- Już o godz. 6.30 weszliśmy na oddział Neuroradiologii Interwencyjnej w szpitalu NY Presbyterian. Do Marysi przyszedł cały zespół zabiegowy z dr Gobinem na czele. Po dokładnym omówieniu zabiegu, odnieśliśmy razem Marysieńkę na stół operacyjny. Serce nam pękało, jak założono jej maseczkę usypiającą, ale przecież wiedzieliśmy, że to wszystko dla jej dobra. Ok. 2.5 godz niepokoju i wyczekiwania na jej powrót z bloku operacyjnego dłużył się a my mogliśmy już tylko modlić się o pomyślne przeprowadzenie chemii dotętniczej. W końcu Marysia wróciła. Jeszcze śpiąca, jeszcze w maseczce, jeszcze zaintubowana, jeszcze w stosie kabeleków ale cała i żywa. Kolejne 5 godzin spędziliśmy z nią na oddziale, gdzie kilkoro pielęgniarek i pielęgniarzy co chwilę kontrolowało jej stan i sprawdzało, czy nie ma krwawienia z tętnicy udowej. Lekarz powiedział, że wszystko przebiegło bez komplikacji, całkowicie standardowo. Po pełnym wybudzeniu i omówieniu z personelem zaleceń na najbliższy tydzień, wróciliśmy szczęśliwi całą naszą rodzinką. Marysia po tym ciężkim i męczącym szpitalnym dniu, zjadła w końcu obiadek i poszła na zasłużony odpoczynek - relacjonuja rodzice pierwszy dzień leczenia Marysi. Proszą o codzienną modlitwę za zdrowie i życie ich córki.

Marysiu, jesteśmy z Tobą!