To się nazywa długowieczność... Piękny jubileusz obchodziła 25 lutego pani Aleksandra Wodzyńska, mieszkanka Brańszczyka, która świętowała 104. urodziny.

Solenizantka to niezwykle sympatyczna i komunikatywna osoba, podchodząca do życia z optymizmen i radością. Cieszy się każdym dniem i jest zawsze uśmiechnięta. Pomimo sędziwego wieku, stara się być bardzo samodzielna i pełna energii. Jubilatka przepisu na długowieczność nie posiada, ale podkreśla, że najważniejszy jest uśmiech i otaczanie się przyjaciółmi oraz dobrymi ludźmi. 

Uroczystość jej urodzin rozpoczęła się mszą św. jubileuszową w kaplicy Domu Emeryta w Brańszczyku - Centrum Księdza Orione, celebrowaną przez proboszcza parafii w Brańszczyku ks. Pawła Stacheckiego oraz ks. Łukasza Mikołajczyka. Gratulacje, życzenia, prezenty i bukiety kwiatów złożył jubilatce personel Domu na czele z dyrektor Danutą Laskowską, przyjaciele, delegacje władz powiatu na czele ze starostą Jerzym Żukowskim, Urzędu Gminy Brańszczyk na czele z wójtem Wiesławem Przybylskim i radną gminy Brańszczyk Jadwigą Stoszewską oraz kierownik USC Teresą Kasprowicz. W imieniu mieszkańców powiatu wyszkowskiego życzenia jubilatce przekazał starosta:

- Ksiądz dyrektor wspomniał, że starość się Panu Bogu nie udała. Absolutnie się z tym nie zgadzam. Pani Aleksandra jest żywym przykładem na to, że jednak się udała. Jest Pani wzorem, przykładem dla nas wszystkich. Samo przebywanie koło Pani gwarantuje nam, że przynajmniej dożyjemy tych 100. lat, a już nie mówię o 104... Ja nie pamiętam, żeby ktoś w powiecie wyszkowskim był w wieku Pani. Powiat też czuje się tym bardzo zaszczycony. Jeszcze raz życzę tylko zdrowia, bo 100 lat to już Pani ma - mówił.

- Jestem bardzo wdzięczny, że mogę tutaj dzisiaj być i w imieniu władz samorządowych i całej gminy Brańszczyk chciałbym złożyć Pani gratulacje z okazji takiej pięknej rocznicy. Życzę zdrowia, pogody ducha, jaką Pani wykazuje, szczęścia na wszystkie lata. Niech każdy dzień przynosi uśmiech, radość. Nieustającej pogody ducha na wszystkie lata - życzył wójt Wiesław Przybylski.

- Pozostań z nami jak najdłużej. Wszyscy goście wołają: "200 lat niech żyje Ola!" - życzyli solenizantce przyjaciele, którzy zadedykowali jej piosenkę "Życzymy, życzymy". 

Pani Aleksandra urodziła się 25 lutego 1916 roku w Radomiu, w licznej rodzinie. Miała siedmioro rodzeństwa - trzech braci i trzy siostry. Wszyscy już nie żyją. W rodzinie pani Aleksandry ceniono wykształcenie, pracę i modlitwę. Ukończyła Szkołę Handlową Stowarzyszenia Kupców Polskich, pracowała w słynnej radomskiej restauracji, pracowała również jako intendentka w żłobku przy tzw. "Tytoniówce" - Zakładach Przemysłu Tytoniowego w Radomiu. Zaznacza, że sama nigdy nie paliła. W 1941 roku wyszła za mąż za Wiktora Wodzyńskiego, który pracował w dyrekcji Zakładów Odlewniczych jako planista. W 1948 roku została wdową, za mąż po raz drugi nie wyszła, dzieci nie miała. Pani Aleksandra jest najstarszą mieszkanką powiatu wyszkowskiego.