Rodzina, znajomi, współpracownicy, asysta wojskowa - pożegnali 30 listopada śp. prof. dr. inż. Jana Zyśka. Wyszkowianin, żołnierz Szarych Szeregów, porucznik Armii Krajowej, uczestnik Akcji pod Sieczychami spoczął w kwaterze żołnierzy AK na warszawskich Powązkach. Dożył 97 lat.

Jan Zyśk urodził się 21 czerwca 1921 roku w Leszczydole. Był uczniem wyszkowskiego Gimnazjum (obecnie I LO im. C.K. Norwida). Od najmłodszych lat zaangażowany w walkę z okupantem. Jako członek Szarych Szeregów brał udział w szkoleniach szaroszeregowej podchorążówki „Agricola” i żołnierzy 2 Kompani „Rudy” Batalionu „Zośka” na leśnym poligonie w Puszczy Kamienieckiej, w okolicy gajówki „Giziewiczka”. Żołnierze i harcerze doskonalili tam swoje umiejętności z zakresu terenoznawstwa, nauki o broni i musztry, żeby stawić czoło okupantowi i z bronią w ręku zwyciężyć lub zginąć. Bazą leśną kierował por. Mirosław Wyszyński ps. „Dołchun” komendant placówki XV Wyszków wraz z komendantem podośrodka III placówki Łochów i Kamieńczyk por. Janem Powierża ps. „Budzin”. Ze strony „Rajskiego Ptaka” instruktorem był Tadeusz Balcerkiewicz ps. „Bączek”. Po ukończeniu kursu stopień podchorążego otrzymali m.in. Stanisław Sieradzki ps. „Świst”, Kazimierz Pióro ps. „Perliczka”, Bolesław Wolski ps. „Zasłona”, Stanisław Grzybowski „Wicherski” i Jan Zyśk ps. „Nieugięty”. W sierpniu 1944 roku Jan Zyśk brał aktywny udział w akcji "Taśma Wschodnia", której celem było równoczesne uderzenie na wiele wybranych posterunków niemieckiej straży granicznej. Jako członek wyszkowskich Grup Szturmowych, "Nieugięty" opracowywał jedną z wersji planu koncentracji i dojścia grupy uderzeniowej do obiektu  w Sieczychach.

Po wojnie skupił się na karierze naukowej. Specjalizował się w inżynierii materiałowej (specjalności: inżynieria materiałowa - metaloznawstwo i obrobka cieplna). Ukończył Szkolę Inżynierską im. Wawelberga (1949), był absolwentem studiów podyplomowych i doktoranckich na Politechnice Warszawskiej. W 1983 r. obronił tytuł profesora. Miał na swoim koncie 86 publikacji. Był wieloletnim kierownikiem Zakladu Obróbki Cieplnej, a następnie Cieplno - Chemicznej vv Instytucie Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie (1962-1991). Od 1983 r. profesor nadzwyczajny Instytutu Mechaniki Precyzyjnej; wykladowca, kierownik Zakladu Materiatoznawstwa, profesor w Wyzszej Szkole Inżynierskiej w Radomiu (1984-1991). Członek Rady Wydziału i Senatu Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu (1984-1990). Odznaczony: Krzyżem Kawalerskim OOP - 1965 r., Złotą Odznaką "Za zasługi dla rozwoju przemyslu maszynowego" - 1979 r.; Złotą Odznaką "Za zaslugi dla Warszawy" - 1980 r.; Złotą Honorową Odznaką Stowarzyszania Inżynierów i Techników Mechaników Polskich - 1980 r.; Członek Honorowy Sekcji Metaloznawstwa i Obróbki Cieplnej SIMP; Złotą Honorową Odznaką Naczelnej Organizacji Technicznej - 1987 r. Odebrał także szereg odznaczeń wojskowych za dzialalność okupacyjną: Srebrny Krzyż Zasługi - 1993 r., Odznakę Akcji "Burza" - 1995 r.; Krzyż Armii Krajowej - 1999 r., Odznakę Weterana Walk o Niepodleglość - 1995 r. Był członkiem m.in. Komitetu Budowy Maszyn PAN; Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich; kilku rad naukowych - Instytutu Mechaniki Precyzyjnej, Instytutu Maszyn Spożywczych, Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Narzędzi, Ośrodka Badawczo - Rozwojowego Obrabiarek Specjalnych w Poznaniu.