Łączy nas wspólna historia

26 września I LO im. Cypriana Kamila Norwida w Wyszkowie odbył się III Dzień Absolwenta. Spotkanie zorganizowano wspólnie ze Stowarzyszeniem Absolwentów i Przyjaciół Norwida w rocznicę V zjazdu absolwentów, który upamiętniał 110-lecie I LO.

W imieniu społeczności szkoły przybyłych powitała dyrektor ILO Cypriana Kamila Norwida w Wyszkowie, Dorota Piotrowicz:

- Jest to wyjątkowe dla naszej społeczności spotkanie, które organizujemy już po raz trzeci. Myślę, że dla nas wszystkich jest to też jakiś specjalny dzień w życiu i mam nadzieję, że zostanie on w pamięci i pozwoli wam zatrzymać się w tym codziennym życiu, powspominać, poczuć tę naszą szkolną atmosferę - mówiła. 

Do zebranych uczniów i gości zwróciły się absolwentki "Norwida" oraz członkinie zarządu Stowarzyszenia Absolwentów i Przyjaciół Norwida Ewa Trzcińska i Patrycja Ogrodzińska:

- Dziś Norwid ma już 111 lat, a nasza społeczność wciąż się powiększa - mówiła Ewa Trzcińska. -  Dziękujemy, że z takim entuzjazmem i otwartością przyjęłiście zaproszenie na dzisiejsze spotkanie. Wiemy, że wielu z was musiało przeogranizować sobie życie zawodowe, aby być dzisiaj z nami i niestety nie wszyscy mogli do nas dołączyć, deklarując jednocześnei chęć udziału kolejnym razem. Bardzo nas to cieszy i myślę, że pokazuje, że jesteśmy przywiązni do tej szkoły, że mamy do niej sentyment i chętnie tu wracamy. Dzisiejsze spotkanie jest wyjątkowe z co najmniej kilku powodów. Wrócliliśmy do organizacji Dnia Absolwenta po kilkuletniej przerwie spowodowanej niesprzyjającymi warunkami (pandemia, wojna). Jest to spotkanie międzypokoleniowe, spotkanie absolwentów z obecnymi uczniami i kadrą pedagogiczną, które jest bezcenne, ponieważ dzięki dzieleniu się doświadczeniami, wzmacniamy relacje i budujemy wspólnotę naszej szkoły. Ten dzień jest przede wszystkim dla was, chcemy pokazać wam, że byliśmy kiedyś w waszej sytuacji, też czuliśmy niepewność, obawę przed dorosłością, przed dokonywaniem wyborów i może dzisiaj tego nie widać, byliśmy podobni do was, czuliśmy podobnie i daliśmy radę. Jestem pewna, że usłyszycie dzisiaj wiele ciekawych historii o tym, jak realizować plany i marzenia, jak odnaleźć i podążać za pasją. Usłyszycie o tym, jak osiągać sukcesy, bo każdy z naszych gości tych sukcesów na swoim koncie ma już co najmniej kilka i pewnie jeszcze wiele przed nimi i mamy nadzieję, że również przed wami. Mamy nadzieję, że dzisiejsze spotkania z absolwentami będą dla was inspiracją, motywacją do rozwoju, do podejmowania odważnych decyzji i stawiania czoła przeciwnościom losu.

- Mamy nadzieję, że będzie to dla was wartościowe doświadczenie, że bycie tutaj przywoła tylko dobre wspomnienia i wywoła uśmiech na waszych twarzach - dodała Patrycja Ogrodzińska. - No i że będzie to także okazja do odświeżenia znajomości i po prostu ciekawych rozmów. Dzień Absolwenta przypada prawie w rocznicę V Zjazdu Absolwentów, który odbył się 28 września ubiegłego roku. No i tak sobie wymyśliliśmy, że będziemy chcieli zrobić z tego tradycję, czyli kontynuować podobne spotkanie co roku, a co 10 lat robić zjazd. Dziś zebraliśmy was wszystkich, aby wspólnie przeżyć coś wyjątkowego. Dzień Absolwenta to oczywiście powrót do wspomnień, ale również najlepsza okazja, aby porozmawiać o osiągnięciach naszych kolegów. Z dumą i sentymentem zawsze śledzimy losy absolwentów, bo choć nasze drogi się rozeszły, to łączy nas zawsze wspólna historia - historia tej szkoły i tych lat, które nas w pewien sposób ukształtowały.

W drugiej części spotkania zorganizowano interesującą dyskusję na temat "Sukces na wyciągnięcie ręki - ścieżki kariery naszych absolwentów", którą poprowadzili absolwenci: Grzegorz Kowalczyk (specjalista ds. komunikacji, PR i marketingu z doświadczeniem w mediach oraz we współpracy z markami i instytucjami; obecnie odpowiada za komunikację i PR w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w Warszawie, rocznik matury 1992) i Maciej Kopytowski (prawnik i apikant radcowski; laureat konkursu MSZ na pracę magisterską o sankcjach UE wobec Rosji; aktualnie pracuje w Kancelarii Senatu RP, w Biurze Prac Senackich; jest także współprowadzącym audycje w Radiu Kampus; rocznik 2018).

Udział w rozmowie wzięli:

- Dagmara Langiewicz - dziennikarka, redaktorka i reporterka TVP Info, wcześniej związana z TVN24. Autorka materiałów newsowych, felietonów i reportaży, współtwórczyni wielu programów publicystycznych. Współautorka publikacji o Krzysztofie Kieślowskim oraz książki "Kapuściński w Izabelinie i inne opowieści". Rocznik matury 2008.  

- Ewelina Reluga - liderka z ponad 25-letnim doświadczeniem w sektorze finansowym i ubezpieczeniowym, zdobytym na międzynarodowych organizacjach m.in. Shell czy PayPal. Specjalistka w obszarze zarządzania zespołami i optymalizacji procesów. Certyfikowanych coach ICF. Ukończyła prestiżowy program Leadership Experience na University of California, Berkeley. Rocznik matury 1998.

- Filip "Pysh" Abramczyk - dj, producent muzyczny, edukator. Jeden z czołowych artystów polskiej sceny elektronicznej, znany z łączenia house, indie i melodic techno z etnicznymi brzmieniami. Wystęuje w największych klubach muzycznych w kraju i zagranicą oraz na licznych festiwalach muzycznych. Jego zaskakujące aranżacje porywają do tańca publikę na całym świecie. Rocznik matury 2007.

- Piotr Głowacki - socjolog, ekonomista, doktor nauk o bezpieczeństwie, absolwent UW i SHG. Doświadczenie zawodowe zdobywał w sektorze prywatnym i publicznym m.in. Narodowym Banku Polskim. Obecnie doradca prezydenta RP. Rocznik matury 2007.

- Jakub Kwiatkowski - dyrektor TVP Sport, od ponad 20 lat związany z mediami i sportem. Wieloletni rzecznik prasowy piłkarskiej reprezentacji Polski i team manager kadry narodowej, uczestnik czterech wielkich turniejów piłkarskich. Przez lata współpracował z UEFA przy organizacji Ligi Mistrzów. Rocznik matury 1996.

- Maciej Czyżewski - ekspert w dziedzinie przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy (AML) z wieloletnim doświadczeniem w międzynarodowych instytucjach finansowych. Obecnie odpowiada za przeglądy mechanizmów kontroli regulacyjnych w departamencie Second Line Assurance. Rocznik matury 2008. 

- Krzysztof Głowacki - fizjoterapeuta zajmujący się neurorehabilitacją. Na co dzień pracuje na Oddziale Neurologii Szpitala Bielańskiego. Doktorant w Szkole Doktorskiej WUM. Prowadzi badania naukowe dotyczące napięcia mięśniowego u osób w ostrej fazie udaru mózgu. Rocznik matury 2016.

- Karol Kulasiński - lider technologiczne i naukowiec z ponad 16-letnim doświadczeniem w obszarze sztucznej inteligencji i analizy danych. Doktor fizyki obliczeniowej, wykładowca akademicki i autor licznych publikacji naukowych. Łączy doświadczenie ze świata nauki, biznesu i nowoczesnych technologii. Aktualnie kieruje grupą uczenia maszynowego w Samsung R&D Polska. Rocznik matury 2006.

- Dawid  Leśniakiewicz - współzałożyciel Gigantów Programowania - największej szkoły programowania i Al w Europie, działającej globalnie. Dwukrotnie znalazł się na liście Forbes 30 Under 30, był finalistą konkursu EY Entrepreneur of the Year. Kierowana przez niego spółka została wyróżniona tytułem Startup Roku monye.pl, a także dwukrotnie w rankingach Deloitta. Jest autorem kilku książek o programowaniu dla dzieci i młodzieży. Rocznik matury 2010. 

- Cezary Łuczyński - grafik freelancer o specjalizacji pixel art z wieloletnim doświadczeniem przy produkcji gier wideo. Obecnie współpracuje ze studiem Sonka przy produkcji gry „Holstin”. Zajmuje się również tworzeniem identyfikacji wizualnej. Jest autorem logotypów dla wielu podmiotów lokalnych, m.in. Wyszkowskich Rhinos. Rocznik matury 2008.

- Martyna Przybyłowska - profesjonalna tancerka, choreografka, reżyserka ruchu oraz założycielka Mobilnej Akademii Tańca. Występuje na żywo oraz w teledyskach muzycznych, brała udział w wielu programach telewizyjnych (The Voice od Poland, You Can Dance). Reprezentowała Polskę w konkursie Eurowizji we Włoszech. Nadal się szkoli, aktualnie szlifuje umiejętności w Los Angeles i Nowym Yorku. Rocznik matury 2017.   ,

Prowadzący zadali im kilka pytań, m.in. co pamięjają z liceum, z klasy maturalnej. Czy już wtedy mieli plan na życie?

- Z pewnością nie było takiego planu na życie i wydaje mi się, że jest to taka wizja utopijna, że 18 czy 19-latek może sobie siąść z karteczką i rozpisać, kim będę za 10 czy 20 lat - mówił Piotr Głowacki. -  Co nie znaczy, że nienależy próbować. Ja jak wracam pamięcią do swoich myśli sprzed lat, to uważam, że miałem trochę zbyt pstro w głowie i zbyt mało wybiegałem do przodu. Los dał trochę szczęścia, trochę pracy, dobrych ludzi, że jakoś się to pukładało. Zalecam jednak, żeby wybiegać w przyszłośćć i próbować takie plany robić. Natomiast nie liczyć na to, że one się zrealizują. Kluczową myślą w takim planowaniu jest, że te plany trzeba na bieżąco weryfikować. Kluczowe jest, żeby być odważnym na tyle, żeby swoje założenia konfrontować z rzeczywistością, nie bać się przyznać do błędu. Na bieżąco się uczymy życia. Na etapie liceum mogłem się ukierunkować w stronę tego, co mnie interesuje, co mniej więcej wydaje się, że może przynieść w przyszłości jakiś zwrot bardziej materialny, a póżniej ileś okazji zawsze się otworzy i najważniejsze, żeby mieć otwartą głowę i zdolność do adaptacji.

- Jest takie powiedzenie "Jak rozśmieszyć Pana Boga? Powiedz mu o swoich planach" - dodał Jakub Kwiatkowski. - W moim przypadku było trochę inaczej. Ja przyszedłem do liceum zafascynowany komputerami i myślałem, że będę informatykiem. Dostałem się do klasy matematyczno-fizycznej, po chyba dwóch miesiącach podarłem w złości zeszyt od matematyki, bo nic nie rozumiałem. Miałem szczęście takie, że matematyki uczył mnie ówczesny dyrektor Władysław Klimaszewski, był w szkole radiowęzeł, którym ja się miałem przyjemność zajmować i przez to miałem dobre relacje z panem dyrektorem i jakoś się z tej klasy do klasy z matematyki prześlizgiwałem. Fizyki uczyła mnie wychowawczyni i jakoś się udało dobrnąć do czwartej klasy. Ale w trzeciej klasie, myśląć trochę właśnie do przodu, wiedziałem, że nie ma co przystępować do matury z matematyki, bo to się nie uda. I pojawił się taki pomysł, ja zawsze kochałem sport, i sobie wymyśliłem, że będę dziennikarzem sportowym. I w trzeciej klasie liceum poszedłem do polonistki, pani Klaudyna Matejko, i dzięki niej poszedłem na dziennikarstwo. W czwartej klasie zapisałem się na kurs dziennikarstwa, który podsunął mi mój dziadek. Był to kurs przygotowujący do egzaminu na studia. Udało mi się dostać na studia dziennikarskie - to był mój plan numer jeden, bo chciałem połączyć swoją pasję, jaką był sport i myślałem, że w ten sposób właśnie będę robić w życiu to, co kocham. W jakimś stopniu mi się to udało. Ale dziennikarstwa się na studiach nie nauczyłem. Dopiero dzięki doświadczeniom, które na przestrzeni lat zdobyłem. Na pewno  trzeba wierzyć w siebie, wierzyć w marzenia, trzeba tym marzeniom umieć pomagać. Jeżeli się ma jakiś pomysł, to się nie ma co zrażać jeżeli się to nie uda. I ja mogę dzisiaj tak szczerze powiedzieć z pełną świadomością, że na pewno mi się udało. Jeżeli dziś ktoś jest w klasie maturalnej i ma jakiś pomysł na siebie, to oczywiście warto tą drogą kroczyć. Życzę wam wszystkim, żebyście mogli kiedyś tu siedzieć i opowiadać jak wspaniałe kariery porobiliście.

- Bardzo się cieszę, że dziś wśród absolwentów, gości są kobiety. Mówię to dlatego, bo tak naprawdę ten sukces ma wiele imion a nam jest trochę trudniej, zwłaszcza jeśli chodzi o kariery w finansach czy w twardym biznesie koroporacyjnym - zaznaczyła Ewelina Reluga. - Po pierwsze, szkoła średnia była dla mnie miejscem bardziej skupionym na tym, żeby żyć towarzysko a nie żeby się uczyć. Ja tańczyłam w zespole "Sylaba". Dla mnie całością mojego świata była scena i koncerty, próby i wyjazdy. Nauka była przy okazji, bo trzeba było się dobrze uczyć, żeby tańczyć w "Sylabie". Oczywiście planu nie było żadnego, absolutnie pustka w głowie do samego dnia matury i w zasadzie do składnia papierów na różne studia, począwszy od prawa, chociaż na szczęście na to prawo się nie dostałam, ale dostałam się na psychologię. Zrezygnowałam z psycholigii po dwóch latach, potem był inne studia i kolejne studia. To, do czego namawiam, to co chciałabym przekazać młodzieży dzisiaj, żeby próbować, mieć otwarte umysły i nie bać się podejmować decyzji, nawet jak ona okaże się nietrafna. Ja najwięcej nauczyłam się z błędów, które popełniłam. Jak nie spróbujecie, nie zobaczycie i nie poczujecie tego, to nie jesteście w stanie pójść dalej. Zachęcam do otwartego umysłu i do próbowania.

- U mnie w klasie maturalnej na pewno nie było gotowego planu na życie - mówiła Dagmara Langiewicz. - Ale wiedziałam, że chcę się dalej uczyć, że chcę studiować, wiedziałam, że lubię pisać, czytać, redagować i rozmawiać z ludźmi i stąd pomysł na to dziennikarstwo. To była tylko jedna z możliwości, którą rozważałam na tamtym etapie. Myślałam też o filologii polskiej, filologii angielskiej, ale kiedy dostałam się na studia dziennikarstwa i nauk politycznych Uniwersytetu Warszawskiegoto się nie wahałam. Ten świat mediów mnie ciekawił. Te studia okazały się dobrym wyborem, choć przyznaję, że one nie do końca przygotowują do pracy w zawodzie dziennikarza i tu są potrzebne staże i praktyki. Bardzo się cieszę, że mogłam pójść tą drogą. To co bym radziła młodym ludziom, na etapie liceum to aby pomyśleć o tym, w czym jestem dobra, co lubię robić, żeby rozważyć różne możliwości. 

- Jako uczeń nie byłem jakimś orłem - dodał Filip "Pysh" Abramczyk. - Robiłem bardzo dużo rzeczy naokoło. Zacząłem grać jak miałem 16 lat i do tej pory to robię. Dopiero sobie teraz uświadamiam, jakim jestem szczęśliwcem. Wtedy wiedziałem, co mam robić ale nie wiedziałem, że to będzie mój sposób na życie. Zdałem maturę, dostałem się na studia, jestem prawnikiem, ale ani dnia w zawodzie nie spędziłem. Jak zacząłem już w zawodzie muzyka artysty, to pomyślałem sobie - wrócę do studiowania, bo mam przecież papier i mogę mieć drugie studia i wymyśliłem, że pójdę na Akademię Chopina i zrobię podyplomówkę z teorii muzyki albo kulturoznawstwa. I dostałem odpowiedź od rektora, że musiałbym cofnąć się o 10 lat i powtórzyć maturę, żeby mnie dopuścić do tych studiów, więc stwierdziłem, że to już za późno. Ale rok później pojechałem do Oslo na taką konferencję rytmu i tam jeden z moich utworów został wzięty do badań jak leczyć Alzhaimera za pomocą muzyki. I tam zaproponowano mi czy bym chciał się doktoryzować. I to mi trochę pokazało jedną rzecz, że super, że mam maturę, super, że podjąłem studia, bo to daje potem ewentualnie furtkę B. Nie każdy zawód w realu wygląda jak zawód w teorii. Warto próbować, być otwartym na ludzi przede wszystkim. Im więcej podejmujecie wyzwań, tym więcej razy się potkniecie, a im więcej razy się potkniecie, tym więcej razy powstaniecie. Największe rzeczy przychodzą z tych upadków. Dużo pozytywnego humoru i dużo pozytywnego ducha. Nie bójcie się wyzwań i nie myślcie za dużo a życie i tak się ułoży.

Uczniowie pytali, czy trudno było połączyć studia i pracę, jak się rozwijać poza szkołą a studiami, czy warto od razu po szkole iść na studia oraz jak się zmienia codzienność, gdy kończy się naukę w liceum. Goście wyczerpująco odpowiadali na każde z pytań. Przybyłym absolwentom samorząd uczniowski wręczył upominki. 

- To był bardzo ciekawy dla nas i bardzo potrzebny panel. I tak jak to hasło tutaj głosi, że ta szkoła daje nam start. Myślę, że każdego z nas to spotkanie zainteresowało - mówił przewodniczący samorządu uczniowskiego. Atrakcją muzyczną spotkania był występ chóru szkolnego pod kierunkiem Agnieszki Łazickiej-Andrusiuk. Po części oficjalnej odbyły się także spotkania indywidualne w klasach.